Even voorstellen: Carin Huffenreuter

Sinds de zomer van 2008 is Weblicity als onderdeel van In Balans erg hard gegroeid. We hebben momenteel een team van 13 mensen die met elkaar hard hun best doen om een professioneel product aan de klanten van Weblicity te leveren. Op onze blog c.q. nieuwspagina kunt u kennis maken met een aantal van onze nieuwe deelnemers. Hieronder volgt een interview met Carin Huffenreuter.

‘Mijn enige doel was: In de samenleving staan. En dat is gelukt’
Carin Huffenreuter werkt sinds oktober bij In Balans. Pas een paar jaar geleden ontdekte de 36-jarige rolstoelgebonden vrouw haar kwaliteiten. ‘In 2005 kreeg ik een tweede kans’, legt de in Zwolle woonachtige Carin uit. Met een ‘tweede kans’ doelt ze op een nieuwe start in haar leven na jarenlang verkeerd te zijn beoordeeld door artsen en het UWV. ‘In mijn beoordelingen stond altijd dat ik een verstandelijke beperking had. Terwijl dat niet zo was. Ik ging wegens mijn lichamelijke handicap naar een speciale school waarop ook mensen met een verstandelijke beperking zaten, daardoor ben ik ook altijd zo beoordeeld’, vertelt Carin.

Jarenlang liet ze het sudderen, ondanks dat ze zelf wel beter wist. ‘Tot het moment dat ik wat wilde met mijn leven. Studeren en werken was mijn droom.’ Ze knokte zich een weg naar de waarheid en gooide zelf de deur open bij het UWV. ‘Ik heb net zolang gevochten tot ze toegaven dat ze een grote fout hadden gemaakt’, zegt Carin. Volgens de Zwolse ligt de oorzaak van haar verkeerde beoordeling in het feit dat bij instanties als UWV niet naar de personen wordt gekeken. ‘Het is alleen maar papierwerk. Mensen met een lichamelijke beperking worden vaak niet voor vol aangezien’, merkt ze.

Werken bij In Balans hoopt Carin als opstap te kunnen gebruiken naar een betaalde baan. ‘Ik zie dit als een soort stageplek’, legt ze uit. Wel beseft ze dat een betaalde baan wegens haar beperking een moeilijke stap zal worden. Toch gelooft ze in zichzelf. ‘Ik ben in de afgelopen maanden bij In Balans een stuk zekerder geworden. Ik word hier geaccepteerd en dat is een groot goed.’ Toen ze de stap nam op weg naar werk, volgde ze een opleiding aan Landstede en behaalde haar Europees Computer Rijbewijs op MBO niveau. Een bijzonder moment.

Bij In Balans werkt ze aan het ontwikkelen van een klantensysteem waarin alle opdrachten van begeleiders en werkzaamheden die gedaan moeten worden overzichtelijk worden. ‘Ik word door velen pas voor vol aangezien, als ik zeg dat ik een MBO-opleiding heb’, zegt Carin. Dat dit bij In Balans van geen enkel belang blijkt, doet haar goed. ‘Ik voel me hier echt serieus genomen.’ ‘Ik moest in het begin erg wennen bij In Balans’, geeft ze toe. ‘Ik moest zoeken naar wat In Balans is. Een sociale werkplaats of een activiteitencentrum. Ik moest mijn plek er vinden.’ Toch voelde ze zich er de eerste dag meteen thuis. ‘Iedereen die ik ontmoette stelde zich voor als collega. Dat vond ik heel bijzonder’, vertelt Carin. ‘Dat ook de begeleiders zich collega noemen vind ik heel fijn. Iedereen is hier gelijk. Ook de rol van Gerda als manager bijvoorbeeld ligt er niet zo dik bovenop en dat is prettig.’

Dat ze haar eigen plek binnen de organisatie moest vinden, is niet zo vreemd als je je bedenkt dat Carin kwam uit een bedrijf met verschillende lagen. Dat iedereen bij In Balans gelijk is, was daarom een groot verschil. ‘Ik voel me een stuk sterker sinds ik hier werk.’ Naast haar werk bij In Balans is Carin ook actief bij Stichting Perspectief, een organisatie die zich richt op verbeteringen van mensen met beperkingen. Daar geeft ze onder andere trainingen aan nieuwe mensen binnen de stichting. Ook is ze columnist voor verschillende organisaties die zich inzetten voor mensen die niet voor zichzelf kunnen opkomen.

‘Ik doe nu dingen, waarvan ik nooit had gedacht dat ik ze zou kunnen. ‘ Carin wil de beeldvorming rond mensen met een beperking verbeteren. ‘Mensen moeten wakker geschud worden. Kijk bijvoorbeeld eens naar de Paralympics. Dat vind ik juist een voorbeeld van de goede dingen naar voren halen. In mijn hoofd kan ik veel, maar het uitvoeren lukt niet altijd. Daar wil ik nu aan werken.‘

Voordat ze bij In Balans kwam werken, proefde ze op verschillende manieren aan vrijwilligerswerk. Zo werkte ze in een kinderdagverblijf en had een vrijwillige betrekking op een administratieve afdeling. ‘Mijn enige doel was: in de samenleving staan. En dat is gelukt’, glundert ze. Toch is er soms de angst dat ze zich niet goed kan uitdrukken. ‘Maar ik heb het idee dat hier goed in de gaten wordt gehouden dat je niet ‘zwemmende’ raakt’, zegt Carin. ‘ Gerda bijvoorbeeld heeft de touwtjes goed in handen. Ze signaleert snel wanneer er iets niet goed gaat of iemand niet goed in zijn vel zit en speelt daarop in. Dat is voor mij een hele geruststelling. Haar deur staat altijd open. ’

Carin weet goed wat ze wil in de toekomst. ‘Ik wil graag dingen ontwerpen. Of het nou een klantensysteem is, zoals ik nu doe, of bijvoorbeeld grafische vormgeving, dat maakt me niet uit. Wel wil ik zaken eerst goed onder de knie krijgen, zodat ik het goed kan. Bij In Balans doe ik wat dat betreft veel mooie ervaring op.’

Jelleke Bouma

_{Bron: Jaarverslag 2008 van In Balans}